Bij een beet van een vleermuis bezoek je best meteen een arts
Een beet of krab van een vleermuis kan een risico op hondsdolheid (rabiës) geven. Dit heeft niets te maken met gif. Vleermuizen kunnen lyssavirussen dragen die hondsdolheid veroorzaken.
Risico’s
Een wonde na een contact met een vleermuis : wat moet je onmiddellijk doen?
- Was een beet, krab of andere wonde onmiddellijk gedurende minstens 15 minuten grondig met veel water en zeep.
- Ontsmet de wonde daarna bij voorkeur met een product op basis van jodium.
- Raadpleeg zo snel mogelijk een arts of het Instituut voor Tropische Geneeskunde (ITG).
Wanneer is medische beoordeling nodig?
Laat je altijd zo snel mogelijk onderzoeken bij:
- een beet of vermoedelijke beet van een vleermuis;
- een krab van een vleermuis;
- speeksel van een vleermuis in de ogen, mond of op een bestaande wonde;
- rechtstreeks contact waarbij je niet zeker kan uitsluiten dat de huid beschadigd werd.
Wacht niet op symptomen. Een arts beoordeelt of vaccinatie tegen hondsdolheid en eventueel antistoffen nodig zijn.
Bel het Antigifcentrum niet. Een vleermuisbeet is geen vergiftiging. Het Antigifcentrum heeft hierbij geen meerwaarde.
Ook belangrijk:
- Tijdens de kantooruren: contacteer het Instituut voor Tropische Geneeskunde via 03 247 66 66.
- Buiten de kantooruren: contacteer het UZA via 03 821 30 00.
Waarom snel handelen?
Hondsdolheid kan na weken tot maanden klachten veroorzaken. Zodra symptomen optreden, is de ziekte vrijwel altijd dodelijk. Correcte wondverzorging en tijdige vaccinatie kunnen de ziekte voorkomen.
Heeft je hond of kat contact gehad met een vleermuis?
- Raak de vleermuis niet met blote handen aan.
- Neem zo snel mogelijk contact op met je dierenarts.
Wanneer is er geen rabiësblootstelling?
- Alleen in de buurt van een vleermuis zijn, zonder rechtstreeks contact, is geen beet of blootstelling.
- Contact met intacte huid zonder beet, krab of speekselcontact met een wonde of slijmvlies vormt op zichzelf geen typische besmettingsroute.
Versie 10/2026