Vergiftiging van dieren
(Disclaimer) Het Antigifcentrum verleent voorrang aan de dringende oproepen die mensen aanbelangen. Voor vragen met betrekking tot dieren wordt het Antigifcentrum niet gefinancierd. Er is heel wat informatie over de vergiftiging van dieren beschikbaar op deze website. Heb je het antwoord hier niet gevonden, dan kan je ons steeds bellen op 070 245 245. Dit tijdens weekdagen van 8 tot 22u, tijdens weekends en op feestdagen van 10 tot 22u. Onze medewerkers trachten je dan zo snel als mogelijk te helpen op basis van de beschikbare kennis, wetenschappelijke informatie en de door jou verstrekte gegevens. Het Antigifcentrum en zijn medewerkers, kunnen op geen enkele wijze aansprakelijk worden gesteld voor eventuele negatieve gevolgen die voortvloeien uit het verstrekte advies. Als eigenaar van het dier blijf je verantwoordelijk en enkel je dierenarts is bevoegd om het gegeven advies te bevestigen.
Artikels voor dierenartsen
- Vergiftiging bij honden en katten door muizen- en rattenvergif op basis van anticoagulantia
- Vergiftiging bij honden en katten door muizen- en rattenvergif op basis van alfa-chloralose
- Vergiftiging bij honden door meststoffen met cacao-afval
- Vergiftiging bij honden door chocolade
- Inname door éénkomponent polyurethaanlijm door honden
- Bijwerkingen en intoxicaties na gebruik van pyrethrinoiden tegen ectoparasieten bij de hond en de kat
- Intoxicatie met slakkengif op basis van metaldehyde
- Vergiftiging door chloraten hij dieren
- Vergiftiging van honden door meststoffen die ricinus-pulp bevatte bij dieren
- Intraveneuze lipidenemulsie (IVLE)
Behandeling
Als je een vermoeden van vergiftiging bij je dier hebt, bel dan je dierenarts. Hij of zij kan je zeggen welke eerste zorgen je indien nodig moet toebrengen.
Laat het dier niet overgeven of iets innemen. Als je dier is blootgesteld aan een product in de ogen of op de huid kan het geen kwaad langdurig (15 min.) te spoelen met lauw water. Soms zal je het advies krijgen om actieve kool te geven. Het is dan handig om steeds een kleine voorraad actieve kool in huis te hebben.
Maar overleg dus steeds eerst met een dierenarts over wat er moet gebeuren.
Symptomen
Dieren kunnen niet praten en dus ook niet zeggen dat ze pijn hebben, laat staan dat ze blootgesteld zijn aan een giftig product.
De symptomen die optreden na een vergiftiging, zijn sterk afhankelijk van de giftige stof waaraan het dier is blootgesteld. Onderstaande symptomen zullen dus niet altijd optreden, maar zijn wel vaak voorkomend bij vergiftiging van dieren:
-
- Maagdarmklachten: misselijkheid, braken, speekselen, diarree, buikpijn.
- Neurologische verschijnselen: sloomheid, evenwichtsverlies, opwinding, spiertrillingen, spierkrampen, stuipen.
- Bloedingen: bv. na het innemen van rattenvergif.
- Ademhalingsmoeilijkheden, een verhoogde hartslag en een verhoogde temperatuur.
Risico’s
Voor veel Belgen maken honden en katten deel uit van de familie. “Ze kunnen alleen niet spreken”, is een vaak gehoord gezegde. Nochtans is hun gestel erg verschillend van dat van ons, wat maakt dat geneesmiddelen en voedsel bestemd voor de mens, niet altijd geschikt zijn voor dieren
Huisdieren zijn spijtig genoeg niet gevrijwaard van vergiftiging. Vooral honden zijn vaak het slachtoffer van hun gulzigheid. Ze maken geen onderscheid tussen schadelijk of onschadelijk voedsel. Honden schrokken van alles naar binnen, ook slakkenkorrels, rattenvergif of meststof. Katten daarentegen zijn kieskeuriger. Bij hen zijn vergiftigingen eerder te wijten aan verkeerd gebruik van geneesmiddelen of antiparasitaire middelen.
Kies een letter