Na de inname van rood peperboompje bezoek je best een arts
Alle delen van het rood peperboompje, maar vooral de schors en de bessen, zijn giftig door de aanwezigheid van een blaartrekkende, sterk irriterende hars (mezereïne). Gedroogde plantendelen blijven giftig. Het is aangeraden om handschoenen te dragen bij het snoeien of verzorgen van de plant.
Inhoud
Behandeling
In het geval van inname ga je best bij een arts.
Na huidcontact moet men de huid onmiddellijk overvloedig wassen en er dient een arts geraadpleegd te worden als de irritatie aanhoudt.
Symptomen
Het eten van bessen veroorzaakt irritatie van de slijmvliezen van het hele maag-darmkanaal: een branderig gevoel in de mond, moeilijk slikken, opzwellen van de lippen, overvloedige speekselvorming, heesheid. Daarna volgen buikpijn, misselijkheid en een soms bloederige diarree. Deze maagdarmstoornissen kunnen lang aanhouden. Bij ernstige intoxicatie treden nog andere symptomen op: hoofdpijn, duizeligheid, sufheid, opwinding. Na huidcontact ontwikkelt zich binnen de vier uren een ontsteking, met als symptomen roodheid, opzwelling en blaarvorming.
Stofdeeltjes, afkomstig van droge schors, kunnen niezen, ontstoken neusslijmvliezen, tranende ogen of blindvliesontsteking veroorzaken.
Meer weten?
Het rood peperboompje behoort tot de peperboompjesfamilie (Thymelaeaceae). Het is een bladverliezend en kort levend struikje, dat al heel vroeg begint te bloeien, vaak nog vóór het verschijnen van de bladeren. De smalle, grijsgroene bladeren zijn 3 tot 8cm lang. De paarse, rozerode of witte, heerlijk geurende bloemen staan met 2 tot 4 in bundeltjes bijeen boven de littekens van de afgevallen bladeren van het vorige jaar. Ze produceren veel nectar en lokken talrijke insecten. Nadat de nieuwe bladeren zijn uitgelopen, worden de helderrode, erwtgrote, scherp smakende ‘bessen’ (eenzadige steenvruchtjes) overtopt door het bebladerde gedeelte van de stengel; dit beeld is heel karakteristiek voor het peperboompje, dat als weinig vertakte struik een wat rigide indruk maakt.